een nieuwe klap kwam, toen de Zuiderzee IJsselmeer werd. In plaats van een rivier die naar zee stroomde -de invloed daarvan was vroeger tot aan de stadsmuren van Utrecht merkbaar!- is de Vecht nu verdwaald. Hoe zeer de Vecht verdwaald is, mag blijken uit het bizarre en treurige feit dat de rivier slechts 20% van het jaar geheel noordwaarts stroomt. Is deze mededeling in zichzelf al voor menig buitenlander onbegrijpelijk; hij betekent nog iets anders. Voor de overige tijd stroomt de Vecht van Utrecht naar Nigtevegt en laat zijn water dan in het Amsterdam-Rijnkanaal vloeien. Dat komt, omdat het peil van het IJmeer hoger is en er voor zorgt dat vanaf Muiden naar Nigtevegt de Vecht zuidwaarts stroomt. De Vecht is dus een weemoedig symbool van de Neder-

landse waterstaatskunst; een wat toevallige speling van grote besluiten over de inrichting van Neder- land.

Een rivier naar zee zal de Vecht nooit meer worden. Zout water zal nooit meer bij Muiden naar binnen dringen. Hoogwater in de Vecht zullen we eveneens weinig meemaken. Maar dankzij het Restauratieplan (zie aldaar) zal de Vecht iets meer een rivier worden. De open verbindingen met het Amsterdam-Rijnkanaal zullen gesloten worden en het peil zal net zóveel hoger worden gezet, dat het water ‘naar het IJmeer’ wil.

9