motto 2

De grote verliezer van de populariteit van de Vecht is de oever. Vaardruk en asfalt heeft de oever gereduceerd tot een zielig strookje. Het jaagpad is zo goed als verdwenen. Het heeft de Vecht een deel van zijn weelderige expressie ontnomen; voor dier en plant is er weinig ruimte; een picknick aan de Vecht lukt bijna niet en wandelen moet op het drukke asfalt. De oever is alleen terug te winnen door de auto terug te dringen en de recreatievaart binnen grenzen te houden. Een lastige kwestie is het enorme particuliere aandeel van de oevers: 70%. Vechten voor de oever is daarom maar al te waar: veranderingen zullen niet makkelijk af te dwingen zijn. Langs de profielen in het smalle deel (ook het drukste deel!) is door wegversmalling en vaarwegdefinitie een strook van 4-10 meter te winnen. Voor een gemiddelde oeverbreedte nu van 1-3 meter is daarmee al heel wat winst gehaald! Een beter ontwerp van het profiel leidt tot een mooiere, beter beschermde en prettiger oever. Vanaf de waterzijde is een definitie van de vaarruimte onvermijdelijk. De zoektocht moet zijn of er een specifiek Vechtse oplossing mogelijk is die oeverruimte terugwint en het ontspannen karakter van de Vecht in stand houdt. De maatre- gelen uit het Restauratieplan zijn in dit opzicht te kleinschalig en te sterk ecologisch gericht. Maar ze zijn wel een uitstekende basis om op voort te bouwen.

95