Slootinsteekbeplanting

De jaagpaden en wegen langs de Vecht zijn rijk beplant, maar zelden met uniforme laanbeplanting. Onder het trefwoord ‘beplanting’ is een scala aan beplantingstypen getoond.

Een karakteristieke vorm van beplanting die eigenlijk pas bij beter kijken opvalt is de alomtegenwoordige slootinsteekbeplanting. Dat is geen officieel woord, maar wie de plaatjes bekijkt is meteen duidelijk wat bedoeld wordt: de bomen staan niet langs de weg, maar lager en zijn gerelateerd aan de slootrand of dijkteen.

Individuele grondeigenaren hebben hier door de tijd diverse boomsoorten aangeplant. Daardoor ontstaat een interessant beeld; over een bepaalde lengte is dezelfde boomsoort zichtbaar, net zoals bij een laan het geval is, maar tegelijkertijd wisselt die boomsoort - bijvoorbeeld omdat een aanliggende grondeigenaar anders koos.

Dat draagt in hoge mate bij aan de afwisseling en het detail in het Vechtlandschap. Populieren, elzen, essen, eiken en knotwilgen komen veelvuldig voor en geven, omdat ze zo’n andere uitgegroeide vorm hebben, op karakteristieke wijze een sfeer mee aan een klein gebiedje. Het is voor de Vechtse sfeer van groot belang dat dergelijke slootinsteekbeplanting als manier van handelen wordt voortgezet. Bouwen aan de Vecht kan in die zin betekenen: planten aan de sloot.

Beplanting

84