Boom

De schoonheid van de Vecht wordt vaak vereen- zelvigd met de buitenplaats. Dat is te begrijpen. Het buiten maakt indruk. Vaak blijft het gebouwde deel, het huis, op het netvlies achter. Maar wie de de beelden van de landgoederen ontleedt, komt tot de conclusie dat er een belangrijke rol weggelegd is voor de uitgegroeide solitaire boom. De statige eik in het weiland; de treurwilg die over de Vecht hangt; de rode beuk in de voortuin. Omdat de boom in veel gevallen de nokhoogte van het huis ruim overstijgt, wordt daarmee de bebouwing op zijn plaats gezet. En omdat de maat van bomen redelijk gelijkwaardig is aan de breedte van de Vecht, wordt ook in dat opzicht huis, boom en rivier in esthetisch opzicht ‘aan elkaar geknoopt’.

Bomen zijn daarom van vitaal belang voor het Vecht-decor. Ze kunnen zelfs nieuwe bebouwing een Vechtspecifieke sfeer meegeven. Maar dan moet er wel de ruimte zijn om ze aan te planten. Dat is een cruciale spelregel voor nieuwe ontwikkelingen aan de Vecht; een spelregel waartegen bij kleine nieuwbouwprojecten in Maarssen en Breukelen overtuigend gezondigd werd. Natuurlijk zou het altijd fijn zijn om een grote kavel te hebben en gaat dat vaak niet. Maar juist langs de Vecht wordt pijnlijk duidelijk waarom een nieuwbouwplan zonder marge tot volledige uitwisselbaarheid met iedere nieuwbouwwijk leidt. Het fraaie uitzicht wordt geconsumeerd zonder iets bij te dragen. De vergunningverlenende overheid kan verlangen, dat de bouwheer zich, wellicht zelfs als voorinvestering, moeite getroost. Het motto is duidelijk: de beuk erin!

Hoewel een kavel of een nieuwbouwplan met voldoende marge een ensemble mogelijk maakt waarin de boom een beeldbepalende rol speelt blijkt dat ook zonder de ruime kavel het huis ‘Vechts’ kan zijn. Een kleine tocht langs de Vecht leert dat een tuin niet enorm groot hoeft te zijn om toch bij te dragen. Goed voorbeeld doet goed volgen.

beeldbepalende solitaire bomen op erven en in tuinen

Beplanting

30